Sükût-u Veda Şiiri - Şevki Çiftçi

SÜKÛT-U VEDA

Veda edemiyor insan,
Sükût-u Veda haldeyim.
Lâl oluyor dilde lisan,
Sükût-u Veda haldeyim.

Gönül dalar ummanına,
Hasret kaldım dermanına,
Sen kabul eyle yanına,
Sükût-u Veda haldeyim.

​Nur saçıyor her bir izi,
Sever mi bilmem ki bizi,
Yakar içten kalbi, özü,
Sükût-u Veda haldeyim.

​Ümmetinin gül dalısın.
Hakk yoluna sevdalısın,
Sen canların cananısın,
Sükût-u Veda haldeyim.

Ravzanın önünde durdum
Aşkınla sararıp soldum
Huzurunda derman buldum
Sükût-u Veda haldeyim

Yeşil Kubbe bakar bize,
Söz gerekmez hiçbir söze,
Nurunuz iner merkeze,
Sükût-u Veda haldeyim.

​Ayrılık vaktidir şimdi,
Gönlümün ateşi dindi,
Gözüme yaşlar indi,
Sükût-u Veda haldeyim.

Bakışlarım kaldı orda,
Bırakma bizi hiç darda,
Ruhum süzülür rüzgarda,
Sükût-u Veda haldeyim.

​Gözüm eşiğinde kaldı,
Aklım hayaline daldı,
Gönlümü bir hüzün aldı,
Sükût-u Veda haldeyim.

Şevki der ki mahzun kaldım,
Selamımı sana saldım,
Ayrılıktan nasip aldım,
Sükût-u Veda haldeyim.

​Şevki Çiftçi
20.03.2026
Medine / Mescid-i Nebevi

Eserin Kimlik Kartı

​Eser Adı: SÜKÛT-U VEDA
Tür: İlahi / Şiir
Ölçü: 8’li Hece (4+4)
Mekan: Medine / Mescid-i Nebevi
Tarih: 20.03.2026