Şubat vardiyesinde can sızısı mesailerine yilecekse gün
Bembeyaz olmuş buzdan camlara saplanmamalıdır vaktimahall
Kaybolacaksa da uykusuna uyuduğu sevdalı düşlere gezgin olup divane
Adını insan bilmeli zaziyetihal
Sevgiyle bağlanıp baharlanan müpteladan
Yazda güzde eğlendiği
Aşk bahtı-yarı bahçelerin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta