Fikirden ziyan düşünceden harap
Ama gene de susmam neden ki
Şurdaki sızı, yürek sızısı...
Önce zihne yosuşturduklarını sonra kullanmaktı kabül
Önce kalp ile beyan ettiklerini
Sonra dili ile aşikara bizzat ben kendim
Elçiye zeval yoktu kabul sen sevgili yüreğim
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta