Su Püskülleri Şiiri - Ayşe Uçar

gözlerimde
kutsal bir nehrin balıkları ismail
annem su püsküllerinden
çelenkler takarken başıma
öldüm mü?
içimi sıkan karamsarlığın tur dağından
leylekler havalanıyor
bense tıkılı kaldım
harap bağların
taş duvarların
kalbinde

görsel bir uçurumun kenarından
savrulurken belirsizlikler boşluğa
dünya barut kokusuna radyasyona doyuruluyor ismail
başı server bir çınarın kök ucundan yürüyen
bir karıncanın rahatlığıysa
üzerimizde

her şeyi boşlamış ellerimizin tarihçesini kayda alıyor zaman
dünya topuklarımızın ucundan
ateşleyen lav topu
hoş bulduk
muhteşem azgınlıklar kötülükler çağına
sağa yürüsek bela sola savrulsak yıkıntı
hangi kulvarın yolcusu tepemizdeki güneş
bize ilham veren ay ışığı
nerede ismail

zulüm krallığının
paslı kılıcında telef insanlık
ölüm çöreklenip kıvrılıp yatmış
çocukların süt kokulu
yastığına

zırıl zırıl zırlamaktan geliyorum ismail
üstüm başım kar boran yağmur seli
sırılsıklam kalbim sırılsıklam
keder soluyorum her nefes
aralığında

Tanrının sessizliği çınlatırken gök kubbeyi
suskun gönüllerin kafesini
bu dünyaya neden geldik ismail

haydi toparlanalım
dünyanın tüm çocuklarını çağıralım
açalım cennet kapılarını
tüm kafes kuşlarını salalım
kafeslere terapi dersleri
aldıralım

güzel bir şeyler olsun ismail
taze mevsimler sarsın akar yaralarımızı
güneş iliklerimize kadar yakıp ısıtsın
ısınalım taç yapraklarında çiçeklerin
güller açsın yüzümüzde güller
turuncu kırmızı

Tanr’ının merhametine sunalım
zebanilerin gudubet şövalyelerini

504202612:37