Düşürme gönlünü gurur seline,
Aşk dediğin böyle susup gidemez.
Ne kadar uzakta dursan da yine,
Kalbin benden yana yüz çeviremez.
Bir ömür bekledim sabrın izinde,
Kışlar yeşerirken umut dizimde.
Ben seni taşırken kendi özümde,
Hiçbir yabancıya yar diyemezsin.
Dağları önüme örsen ne çıkar,
Yol bilen yüreğe engel mi duvar?
Kader bir gün gelir hesabını sorar,
Yazılan hükmü sen silemezsin.
Ayrılık rüzgârı esipte diner,
Hasret en inatçı taşı da yener.
İnsan sevdiğinden kaçtığını sanır,
Kendi yüreğinden istesende kaçamazsın.
Bir gün aynalara eğilip bakınca,
Sessizlik ses olur için yanınca.
Ben değil, vicdanın gelir aklına,
Maziyi inkârla karıp yok edemezsin.
Ben kin büyütmedim sevda yerinde,
Adını sakladım gönül serinde.
Ne kadar dirensen kader önünde,
Benden kalan ize ta’n diyemezsin..
Kayıt Tarihi : 6.08.2026 18:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!