Sözde Özne Şiiri - Bahçe Ee

İlahi buyrukların keskin girizgahını
Güdümlü sağım solum da duymamalıyım
Çarpa çarpa yorduğum bakışlar
Aklımı avuçlamış açmamalıyım
Kimliksiz bir çağın figüranıyım
Sahneye ben olup da çıkmamalıyım

Alt üst edilmiş akideler yutkunurken
Dağlıyor inişleri kusmamalıyım
Tek tek uzuvlarım yüz çevirirken benden
Divane olmuşum görmemeliyim
Çağlayanlar besleniyor çığlıklarımdan
Bir dönüm noktasındayım susmamalıyım

Hayretler düğümlenmiş
Can sahibinde
Kıyılamayacaklar listesi çoktan karalanmış
Beyaz mürekkebin sihrine yazık olmuş
Düşünlerime serpilmiş ağdalı kelimeler
Hezeyanlar başlayacak buyurmamalıyım

Yatalak bir hastayım
Dolu dizgin kendine koşan
Buhranlarda sarındım sözde hazlarıma
Keyif sargılarımı sakın çıkarmayın
Atar birden dikişleri yamalı hayatımın

Gönül saz oļmuş
Çalanı benden içre eyy yar
Tellerine gerilmiş maşuk
Sözler hakikate ram
Yoksa hakikat mi söźlere

Feyza