Sözüm bitti sana artık.
Sigaramın son dumanında bıraktım hüznümü.
Kifayetsiz kaldı son sözlerim;
sana anlatmak isteyip de anlatamadıklarımda
kirlettim yüreğimi.
Şimdi sorma bana,
“Nasılsın?” diye.
Bıraktığın acıyı tarif edemeyecek kadar
yorgun, bitkin ve kimsesizim.
Bakma gözlerime;
ölü bir nehri andırıyor artık
bir zamanlar mavi olan gözlerim.
Gece oldu...
Kulağımda bıraktığın son sözlerin çığlıkları,
hiç olmadığı kadar canımı yakıyor.
Ölüyorum galiba;
sona doğru yaklaştı artık ruhum.
Sana bir sır vereyim mi, kadın?
İnan, artık ölüm bile korkutmuyor beni.
Aldığım nefes,
parmak uçlarımdan çıkmak üzere
uzun bir yolculuğa hazırlanıyor.
Kalbime koyduğum seni
öyle temiz sevdim ki...
Sense sevgime, gönlüme,
sana biriktirdiğim güzel olan her şeye
ihanet ettin.
Ve şimdi,
geriye yalnızca sessizlik kaldı;
bir de içimde,
adını her anışımda yeniden kanayan
o derin sızı...
Kayıt Tarihi : 19.06.2026 12:16:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!