Söz Benim İçin Şiiri - Mustafa Han

Gözlerin bakarken, eğildi başım,
Artık boş geliyor, söz benim için.
Bir anda karardı, gerçekle düşüm.
Artık boş geliyor, söz benim için.

Bir heves uğruna, yandım kavruldum,
Kendi mahkememde suçlu bulundum.
Her nefeste bin kez, pişmanlık duydum,
Artık boş geliyor, söz benim için.

Bir kırık aynada, gördüm yüzümü,
Tanıyamaz oldum, kendi özümü.
Düşündüm yok ki, hiç bir çözümü,
Artık boş geliyor, söz benim için.

Yalanın gölgesi, düştü ömrüme,
Hüzün düğüm oldu, her bir sözüme.
Yük oldu günahım, kendi sırtıma,
Artık boş geliyor, söz benim için.

Kapını çalmaya, yüzüm kalmadı,
Sana artık hiç bir, sözüm kalmadı.
Derdimi dinleme, lüzum kalmadı,
Artık boş geliyor, söz benim için.

Bir anlık gafletin, sonu bu imiş,
Yüzüm bile bana, yabancı imiş,
Mutluluk sandığım, koca hiç imiş,
Artık boş geliyor, söz benim için.

Dilimde bin özür, gönlümde sızı,
Kalmadı ömrümün, baharı yazı.
Sevdamız düşsede, aklıma bazı,
Artık boş geliyor, söz benim için.

Ne kadar saklasam, gözümde yaşım,
Sensizlik içinde, yok olur başım.
Her gün biraz daha eksilir aşım,
Artık boş geliyor, söz benim için.

Sevginin kıymetin, bilemedim ben,
Bir anlık öfkeye, yenildim erken.
Şimdi af dileyim, içimden derken,
Artık boş geliyor, söz benim için.

Bir gün affedersen, doğar mı bahar,
Kuruyan dallara, konar mı bahar?
Gönülde yeniden, güler mi bahar?
Artık boş geliyor, söz benim için.