Çıkmaz sokaklardaki o kadim kilise,
Bir daha açılmamak üzere kapanmış kapıları ile,
Tarihin derinliklerine gömülmemiş ise,
Nereye gömülmüştür? Söyleyin de bilelim.
Altın umuduyla didik didik oyulmuşlar
O mezar taşları, o oymalı duvarları.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta