Söylenmemiş Sözler Şiiri - Kasım Kobakçı

Kalabalık her an, beni yordu,
Gölgelere saklandım derinde,
Kelimeler dilimde kurudu,
Yalnızlığım durur ellerimde,
Kimsesizce yürüdüm yerimde.
*
Duvarlarım yükselir içimde,
Dışarısı ne kadar yabancı,
Ruhumu hep sarar, eski sancı,
Kaybolurum, kendi biçimimde.
*
Aynalarda aradım yüzümü,
Saklı kalan, o gizli hüzünü.
*
Perde perde, kapandı gözlerim,
Hakikati, özümde buldum ben,
Gürültüden, uzağa kaçarken,
Tükenmeyen, sessiz bir ezberim,
Sırça köşkü, kalbimde gizlerim.
*
Kendi kabuğuna, çekildi ruh.
*
Sandıklarda saklanan, bir andı.
*
Kapıların hepsi kilitlendi,
Anahtarı, denize bıraktım,
Yıldızlara, uzaktan bir baktım,
Düşünceler, zihnimde bilendi.
*
Fısıltılar, duyulmaz burada,
Vakit tamam, erdik biz murada.
*
Dünya döner, ben dururum yine,
İçimdeki, o derin boşlukta,
Kaybolan gün, belki bir hoşlukta,
İner zaman, gönlün en dibine,
Hasret kaldım, sükûnet evine.
*
Söylenmemiş sözler, hep birikti.