Şoven Şiiri - Kasım Kobakçı

Uğursuz sehpada, gerilen urganım,
Yetmiş üç senedir, çürüyen düğümüm,
Vatan toprağında, vicdanı harcayıp,
Yiğit erleri mahveden, o zabitim.
*
Yıldızı kaybolmuş, ıssız akşamlarda,
Yetmiş üç kış görmüş, uluyan kurduyum,
Lokmasını bulmuş, sefil insanların,
Ensesine zincir vuran, o alçağım.
*
Dışardan gelen, o beylerin aşkına,
Yetmiş üç senelik, zulüm sarayıyım,
Çaresiz halklara, diş bileyip duran,
Kızıl çamurlara batan, o şovenim.