Ömür, çaya düşen küp şekerin erimesine denk bir hızla eriyip gidiyor.
İleriye dönük planlar, başa gelen ani ölümlerle alt üst oluyor.
Ölüm, durmayan nefsin arzularını bir bıçak gibi kesiyor; yinede akılsız başlar uslanmıyor.
Dünyanın sonuymuş gibi sıkı sıkıya sarıldığımız dalların kırılganlığıyla şoka uğruyor hayatlarımız.
Henüz yaşanmamış yarınların derdini bugünden çekip hayatı kendine zehir ediyor zayıf ruhlar..
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Bugünümüz,dünümüzle aynıysa ziyandaydık.Öyle değil mi ? Ve insan en çok kendini (ödülü de cezası da kendisi olan)kendinden sakınmalı.Derim,naçizane.
İçine sineni olsun,
Gönlünce kal.Sevgiyle…
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta