Yolun geceye uzandigi ve ekmegin bölündügü yerden ayrildim ikiye
Varoslardan ögrendigim
Kahpelerden sakindigim en son yasam tanimini yüregime sakladim.
Herkes gibiydim, insandim ve inancliydim
Ve ölecek kadar sevdaliydim yasama
Bir ölüm kadar bagliydim askima
Nasirli ellerim, hatirlamazmiyim hic, bu yorgunluk:
onca emek, onca hizmet, onca endise duygusu,
izin verin kendini taniyarak büyüsün güller.
Agir bedenim, saklayabilirmiyim hic, bu sakinca,
bu zulüm, bu kanli ekinler,
-
Welat Veda
Tüm Yorumlarsevgili şoreş welat demir.sevgiyle çalışmalarının devamını diliyorum...özgür dünya yurttaşlığıyla.biçilmiş kimliklere hapsolmdan.başarılar