Vakit, sonsuzluğun ortası…
Ahhh sevdiğim!
Hep böyle okyanuslardan yosun mu kokar gözlerin?
Masmavi, engin bir denizin ortasındaymış gibi sanki…
Ve ben, yüreğim bir kuş kanadı gibi
kirpik uçlarından içime dolarken,
o derin huzuru hissediyorum.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta