Yokluğun beni ıstıraba götürdü
Hasreti acıya banıp getirdi
Anlık kayboluşun beni bitirdi
Olduğun her ana sonsuz teşekkür.
Bir saniye de olsa yokluğun ölüm
İnan sensiz kalmak işkence zulüm
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta