Sonsuz Dönemeç Şiiri - Güven Tekin

​Yorgun adımlarla geçtik yollardan,
Bir yaprak misali koptuk dallardan.
Geriye ne kaldı o eski yardan?
Zaman bir nehirmiş, akar gizlice.

​Gözlerinde gördüm derin bir sızı,
Sanki terk eylemiş gökteki yıldızın.
Kışa esir düşmüş ömrün baharı,
Umutlar birer birer solar sessizce.

​Rüzgarla savruldu dünkü hayaller,
Yabancıya döndü o sıcak eller.
Sadece maziye karıştı sesler,
Anılar kalbime dolar sessizce.

​Gökyüzü bu gece sessiz ve derin,
Nerede o kokusu eski günlerin?
Aklımdan çıkmıyor o son eserin,
Ruhum geçmişe dalar sessizce.

​Yine de içimde bir ışık yanar,
Kuşlar elbet bir gün yuvaya konar.
Kanayan yaralar sabırla onar,
Gece yerini güne bırakır sessizce.