Sönmüş Yıldız Işığı Şiiri - Şair Zegan

Parla. Ama yanarak değil.
Herkesin görebileceği,
Senin gülümseyebileceğin kadar
Yan en fazla.

Seyrettirme yıkılan kayaları,
Elim kolum bağlı bekliyorken.
Avuç içini bana doğrultup
Durdurma akan suları.

Başımıza yağsın bu taşlar,
Bir gün sana zarar verirsem.
Bütün yurdum yıkılsın
Aklımdan bile geçirirsem.

Yüksel. Ama dağı parçalayarak,
Herkesin korkabileceği,
Senin görebileceğin kadar
Düş en fazla.

Yıkılmış bu dünyayı,
Bir kez daha çevir,
İstediğin bir çiçeği,
Üstüme devir.

Yine de yaşasın yurdumda,
Ağaçlar ve karıncalar.
Üzerime sakın basma,
Tapayım sana, nefes aldığım kadar.

Parla. Ama yanarak değil.
Herkesin görebileceği,
Senin gülümseyebileceğin kadar
Yak en fazla.

Şair Zegan