Söndür İçimde Ki Yangını

İlelebet küsüp yalnızlığı asma,
Mavi boncuklu, kolye diye boynuna
Felek önce fitler, sonra takar tasma,
Gelme cilveli kaderin oyununa.

Küpe olsun iki kulağına birden,
Unutma sakın, unutma sözlerimi.
Ben sensiz su bile içemedim gölden,
Senden başkası yakamaz közlerimi.

Al beni bu gece köşkünden içeri,
Yapma bana, kömür gözlüm, arsızlık.
Kaç gündür giremedim koynunandan içeri
Çok fena vuruyor gönlüme yarsızlık.

Bekliyorum seni kapının önünde,
Sabırsızlık sardı bütün bedenimi.
Hiç mi değerli hatırım yok gözünde?
Çabuk gel de tut şu öksüz ellerimi.

Kantar tartmaz, suda batmaz değerini,
Ayrı kalınca daha iyi anladım.
Hadi yola getir artık şu gönlünü,
Ümitsizlikten bedenimi dağladım.

Davranma bana artık bu kadar sert,
Hasretin içimde büyüdü derinden.
Bir gülüver, dağılsın gönlümdeki dert,
Kömür gözlüm, şans ver bana yeniden.

Al beni bu gece köşkünden içeri,
Kömür gözlüm, aç artık gönül kapını.
Hasretin yakıyor geceleri beni,
Sarıl bana, söndür içimdeki yangını.