Sonbaharı Yaşamak Şiiri - Nafiz Faik Erbaş

Bir hüzün tazeliğidir düşen her yaprak
Sarı bir güneş yalımı, kızıl bir yelpaze
Göklerden süzülen ışıltı, toprağa yazılan bir methiye
Esen yel bir ressamın fırçası dokunduğu her dala
Ateşten Bir de sen sessiz bir ilahi bırakır

Yaprak döner düşer bir şiir gibi iner
Her biri zamanın geçici bir örtüsü gibi düşer
Sarı, kızıl, turuncu...
Ağaçlar çıplak bir bilge kökleriyle
Toprakta her yaprak, yıldız olur yeryüzüne

Mevsimlerin şairidir sonbahar
Yağmuru hüzün, rüzgarı ezgi
Toprağa düşer yapraklarla nice anıları
Ölüm değil, bir nefeslik bahar için
Çırılçıplak kalır yeniden doğmaya

Sabaha karşı, şafak hafiften ağarırken
Her taraf son baharı kokar
Yalnızlık bile bir şölene dönüşür
Ve en güzel şiir
Senin yüreğinde çarpan, o sessiz mısradır.