Ağaç yapraklarını dökmek istemiyordu.
Ona bile zor gelmişti ayrılık.
Hiç solmayacak gibi yemyeşil yaprakları,
Sararıp soldu ve bu bir sonun başlangıcı oldu.
Gün geçtikçe birer birer döküldü yapraklar.
Bu ayrılığın en büyük suçlusuydu rüzgar.
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta