Ekim başlarıydı daha,
Güneş soluyordu
Akdeniz kıyılarında.
Üç kişiydik ve üç kişiden çok
Arınıyorduk tuzlu sularda.
Herşey bir başlangıcı andırıyordu,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta