Ekim’in başlarıydı daha,
Bulutlar devrime kalkıştı.
Küçük elleri kenetlenmişti
Alçalmışlardı bir duvar gibi
Üstümüze, gelmeden üzerimize.
Hava, bıçak sırtıydı
Bir tehdit gibi günlerimize.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta