Ilık esen bir sonbahar rüzgârı başlıyor bugün,
Şehrin kurumuş yapraklarını nazlı nazlı dökerken,
İçime yine o tanıdık hüzün çöküyor derinden,
Sanki bir şeyler söylüyor bu düşen yapraklar,
Dile gelmek ister gibi, sessizce haykırışları,
Kim bilir, belki de doğanın en güzel eğlencesi bu,
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta