Yaktı şafak, soğuk tenimi,
Parlıyor göklerde kıvılcımlar,
Kor alevin nefesiydi, şu vakitteki kırmızılık,
Sona erdi rüyalar.
*
Arşı deldi, sivri ışık ve uykuyu dağıttı,
Doğmak adına gürlüyordu, beliren mağrur gün,
Kabuğumu yarıp, çıkıyorum sakince izlerken,
Solgun dünlerime, el sallıyorum,
Yakut bir tan yerinin haykırışıyla.
Kayıt Tarihi : 14.1.2026 22:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!