Son Veda Şiiri - Zihni Derin

SON VEDA
​Gittiğin o yollar dar gelir bana,
Hasretin yükünü sardım sırtıma.
Bakmadın giderken bir kez ardına,
Külleri savurdun yanan bağrıma.

​Gözlerin ufkumda sönen bir fener,
İçimde fırtına, yüreğim dener.
Söyle bu yangınlar ne zaman diner?
Zehirli bir oktur saplanan cana.

​Masada bırakılan soğumuş bir çay,
Sensiz geçip gider ne yıl ne de ay.
Kaderin oyunu, hüzünlü bir pay,
Dünyayı yıktın da geçtin yanıma.

​Gülüşün kalmıştı kırık aynada,
Yalnızlık baş ucumda duran sevdada.
Boğuldum dert denen derin deryada,
Gerek yok artık hiç başka yalana.

​Adını anarsam dilim tutulsun,
Bu aşkın ateşi sende kurusun.
Gönlümün sarayı varsın yok olsun,
Kıydın şu ömrümün bahar anına.

​Helallik isteme sakın kapımdan,
Vazgeçtim ekmeğim hem de suyumdan.
Vuruldum en derin, en saf duygumdan,
Gidişin mühürdür artık sonuma.
Yazan Şair:Zihni DERİN
Ankara