Son Varyant Şiiri - Kasım Kobakçı

Her yüzün ardında başka bir yanım,
Değişir aynalar, kırılır ansız.
Bir meçhul gölgedir bendeki yarım,
Suretim yabancı, sesim imkânsız.
*
Kimine bir oyun, kimine cefa,
Ruhumun kılığı, giydiğim hırka.
Bir ömür ararım bende bin vefa,
Dönerim durmadan bambaşka çarka.
*
Varyantı çok olan bir masalmışım,
Her yazar bir başka son yazar bana.
Kâh karlı bir dağda yalnız kalmışım,
Kâh zehir sunulur altın fincana.
*
Renkten renge giren sevdalar yalan,
Zamanın nabzında değişir âlem.
Gidenin ardından tek benim kalan,
Şekilden şekile giriyor çilem.
*
Her sokağı başka şehirdir içim,
Adımlarım kayıp, yönlerim şaşkın.
Bitmeyen bu göçte tükenmez hiçim,
Gözyaşım, bir varyant seli bu aşkın.
*
Bir sözüm efsane, bir sözüm rüzgâr,
Benliğim bin parça, hangisi benim?
Özümde saklıdır bitmeyen bahar,
Son varyant olmaya hazırdır tenim.