Ekmek kuyruklarında bekleyen yoksul umutlar gibi
Bayatlamış bir sevdayı aç biilaç ısıtıp yiyoruz
Vuslat,
"Aşk" diyor manşette;
"Bulunmamak üzere kayboldu"
Siyah beyaz bir filmin kesilmiş
En renkli karesiyiz
Yönetmen makaslamış;
sansüre takılmış sevişmemiz
Suçumuz büyük, sevgimiz kaçak
Yağmur ağlıyor, gözyaşımda siliniyorsun
Umuda ıslanarak...
Gözlerin diyorum, gözlerin...
İki serseri mayın
Batmayı göze aldığım
Sonum, sonsuzum
Üşüyen liman...
...
Zaman kanıyor ceketimin sol cebinden
Taşıyor Sokaklar-a,
Adını sayıklıyor
Seni düşünmek diyorum,
anı düşürmek;
Ağzı bozuk bir sokağı, şiire çevirmek gibi
Seni düşünmek, düşürmeden düşten,
geceden, göğün sol iç cebinden...
Bir ekmek kırıntısında seni bulmak gibi
Acımsı tadında,
aç biilaç, yutkunamadan...
Bozuk paralar gibi harcıyoruz günleri
Ve gözlerin,
Son-suz kere gözlerin...
İdam sehpasında
Sallanmayı göze aldığım
İlmek boynumda, nefesim dar;
Ağlayan sokaklar
Son sözüm, sonsuzum...
Bittiğim okyanus,
Battığım liman
...
Ertan HurmanlıKayıt Tarihi : 14.07.2026 02:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Sayın Ertan Hurmalı, kaleminize ve yüreğinize sağlık. Şiirinizde aşk, hem cebe sığmayıp taşan yaralı bir zaman dilimi hem de tüm fırtınalara rağmen sığınılan o üşüyen liman gibi ilmek ilmek işlenmiş. 'Seni düşünmek, düşürmeden düşten / geceden, göğün sol iç cebinden...' dizelerindeki o hassasiyet ve zarif bükülüş, hafızalardan silinmeyecek güçte.
Sokakları şiire çeviren, hayatın o acımsı tadını bile bir ekmek kırıntısı gibi kutsal kılan bu harika eserinizi hayranlıkla okudum. Kaleminizin ve o sonsuz hislerinizin hiç susmaması dileğiyle...
TÜM YORUMLAR (1)