Son Sözlerim Şiiri - Halil Kumcu

Senden başkası bana haram olsun bu dünyada,
Doğduğun güne, bastığın toprağa bin şükür...
Hiç olur muydu Mecnun, Leyla’sız bir rüyada?
Bakma! Senden başkasına kör olsun gözlerim,
Elinden başka el tutmasın, sızlasın ellerim;
Seni çok seviyorum, işte bunlar son sözlerim.

İyi ki doğdun ey kalbimin diğer yarısı,
Teşekkürler Tanrım; alnımın en ak yazısı...
Meğer ne boşmuş, ne yalanmış o sen-ben kavgası!
Bakma! Senden başkasına kör olsun gözlerim,
Elinden başka el tutmasın, sızlasın ellerim;
Seni çok seviyorum, işte bunlar son sözlerim.

Şimdi bütün saatler dursun, sustu şehir;
İçimde sana akan dev bir sevda nehridir.
Varlığın nefesimdir, yokluğun kara zehir;
Bakma! Senden başkasına kör olsun gözlerim,
Elinden başka el tutmasın, sızlasın ellerim;
Seni çok seviyorum, işte bunlar son sözlerim.

Ecel kapıma gelse, adını fısıldarım son nefeste,
Bu can seninle doğdu, seninle kalır bu kafeste.
Bir ömür boyu yandım o en kutsal hevesle;
Bakma! Senden başkasına kör olsun gözlerim,
Elinden başka el tutmasın, sızlasın ellerim;
Seni çok seviyorum... Bitti artık sözlerim.

Şiirden geriye kalan satırlar:

•Bak kardeşim, insanın en ağır yemini dilinde değil… gözündedir.
•Sevda dediğin haramla helali karıştırmaz; ya tamamen senindir ya hiç.
•İyi ki doğdun demek, “benim dünyam seninle başladı” demektir.
•Sen-ben kavgası boşmuş diyorsun ya… aşkın düşmanı kavga değil, gururdur.
•Bak dostum, sevda bazen bir cümleye sığar: “Senden başkası bana haram.”

15 Temmuz 2016 / Cuma / Bartın