En çok bildiğimden, yanıldığımı anlatmaya
Oturdum buraya...
Kapılarda, eşiklerde tükeneni saymak için
Son söz gibi bir şeydi
İçimin anahtarı kendi yanılgısında eğildi
Sözler vardı, benden önce...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




insanın bir çok kez yaşadığı anlardan biri bu şiir
Gel-git kıvamında bir virgüldü
Özgür çok kısıtlı yayınladığın şiirlerini okumak hemde zevk alarak okumak bunu bilmem anlayabilir misin
ama şiirlerini burada okumanın verdiği haz başka
teşekkürler
bu sayı Hayal Dergisinde yazını bulamadım ve okuyamadım
sevgilerimle
Tansel Yegen
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta