1.
Sen benim,
Öfkesiyle nehir olan yarimsin!
(Dışarıda, vurgun, insan kuşları...)
Bir çember var, çevresiyle döndüğüm
Bir de sen, suyuna eklendiğim.
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




sen yazınca...
sevgiler
Ne denir ki... su gibi aktın gönlüme...gönlüne sağlık....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta