Son menzil... Şiiri - Yorumlar

İyilik sürgünde şimdi,
güzellik gürültüye yenik.
Doğruluk köşeye sıkıştırılmış,
dürüstlük ise alay konusu olmuş.

Sevginin yerini çıkar hesapları,
saygının yerini kibir almış.
Sözler bir gün bile dolmadan bozuluyor,
namus pazarlık masalarında harcanıyor.

Adaletin gözü bağlı değil artık,
gören görüyor kimin yanında durduğunu.
Erdem küçümseniyor,
hile ise marifet sayılıyor.

Vefa çoktan terk etmiş sokakları,
dostluk menfaatin gölgesinde can çekişiyor.
Kardeşlik dillerde kalmış bir hatıra,
gönüller birbirine yabancı.

Sabır tükenmiş, öfke çoğalmış.
Güven paramparça edilmiş bir ayna gibi;
kimse kimsenin yüzüne bakamaz olmuş.
Sadakat satın alınabilir sanılıyor.

Tahammül yerini tahakküme bırakmış,
cömertlik gösterişe kurban edilmiş.
Yiğitlik kabadayılıkla karıştırılmış,
mertlik ise eski bir masal gibi anlatılıyor.

Ama yine de pes etmemeli insan.
Çünkü karanlık ne kadar büyürse büyüsün,
bir tek mumun ışığından korkar.

İyilikten vazgeçme.
Doğruluktan dönme.
Dürüstlüğü yük değil, şeref bil.

Sevgiyle yürü, saygıyla konuş,
sözünün arkasında dağ gibi dur.
Namusunu, adaletini, vicdanını
hiçbir çıkar uğruna satma.

Çünkü gün gelir;
servet toprağa kalır,
makam unutulur,
alkışlar susar.

Fakat insanın ardından konuşulan tek şey şudur:

"İyi insandı..."

İşte bütün ömrün özeti de,
bütün zaferlerin en büyüğü de budur.
Muhsin yener