Birgün bana ne bir dilediğim var mı diye sorsalar inan ilk seni dilerdim tüm kalbimle...
Bazen kafamı kaldırıp gökyüzüne bakıyorum belki bir yerlerde seni görürüm diye...
Her defasında bir hüzün acı kaplıyor içimi yine göremedim diyorum yine gelmemiş diyorum...
Hani sözün sözdü lafın yemindi beni tek başıma ve sensiz bırakmıcaktın ama bıraktın...
Öyle bıraktın ki beni senden sonra toplayamadım kendimi ve dağılıp giden aklımı...
Sussam olmuyor konuşsam çığlık figan bağırasım geliyor ama yinede susuyorum...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta