Son İsyan Şiiri - Güven Tekin

​İyi değilim artık ben,
O eski günler geride kaldı.
Şimdi kendini dağıtmış biriyim ben;
Ne huzur kaldı ne de moral kaldı.

​Tükendim, bittim ben artık,
Her seferinde yenilmekten yoruldum.
Hayat, insanlar beni çok yordu;
Bari biraz gülerdin yüzüme, ne olurdu?

​Şimdi gitmekle kalmanın arasındayım.
Bir tarafım "Yeter artık, öl" diyor,
Bir tarafım da "Bunu atlatacaksın" diyor.
Ben ne diyorum biliyor musun?

​Artık yaşamak istemiyorum,
Bu sahte dünyanın kahrını çekmek istemiyorum.
Bir kere de bana gülseydi ya hayat...
Ama gülmedi, hep sırtımdan vurdu.

​Şimdi gitmekle kalmanın cehennemindeyim.
Hep mi zoru bana verdin Allah’ım?
Ben de senin kulun değil miyim?
Ben seni aşkla severken, reva mı yapılanlar?

Ben bunu hak edecek ne yaptım Allah’ım?
​Şimdi gözlerim yaşlı, içi kan çanağı,
Bir tarafım öldü, kalanının da ömrü kalmadı.
Allah’ım yardım et bana,

İsyanım sana değil Allah’ım;
İsyanım insanlara ve hayata.
Artık yaşamanın anlamı kalmadı Allah’ım,
Beni de al yanına Allah’ım, kurtar bu cehennemden.