Bir insan, salkım saçak bir inanmakla duruyor orada.
Yüzünde o telaşlı, o ipince çocuk hevesi;
Getirip sığdırıyor aranızdaki o dipsiz boşluğa
İçindeki o uzak yazın bütün pencerelerini.
Sonra sen bakıyorsun ona, göksüz ve kurak,
Dudaklarından kaskatı bir kar yağıyor o güne:
Utandırıyorsun onu, eksiliyor hevesi.
Saat yedi buçuğuydu güzün
Ve ben bekliyordum
Kimi beklediğim önemli değil.
Günler, saatler, dakikalar
Bıktılar benle olmaktan
Çekip gittiler azar azar
Devamını Oku
Ve ben bekliyordum
Kimi beklediğim önemli değil.
Günler, saatler, dakikalar
Bıktılar benle olmaktan
Çekip gittiler azar azar




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta