Babaannem Hayriye Mümün’e
Kasım; zamanı mıydı son yolculuğa çıkmanın
Reva mıydı son bir veda etmeden ayrılığın
Ben sana Rumeli türküleri söyleyecektim
Sen bütün duaları öğretecektin babaannem
işte sana geliyorum
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek
Devamını Oku
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek




güzel..
insanlar vardır sayfalar dolusu yazar
hiç birşey anlatamaz
insanlar vardır bir satıra dünyayı sığdırır.
Mükemmel,ancak bu kadar güzel ,
bu kadar sıcak ,
bu kadar içten kelimelerle anlatılabilir.
kardeşim.şiirini alkişliyorum.ktluyoru
allah rahmet etsin..siz yine dua da edin rumeli türküleri de söyleyin.
Bu güzel şiiri okuyunca hep aklıma çocukluğumda tanıdığım Rumelili nine geldi. O bir göçmendi, büyük acılarla gelmişti Anadolu'ya ama yüreği oralarda kalmıştı. Çok hünerliydi. Bilge kadındı.Şiir beni onu anımsattı. Ne yazık k, böyle insanlar gittikçe azalıyor.
Allah rahmet eylesin,sevdiklerimiz birer birer ayrılıyor aramızdan.
Hayatın acı gerçekleri işte,yüreğinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta