Son Bir Kez Seslen Şiiri - Kasım Kobakçı

Es verip sustu, bir anda hitabetin,
Vurulmuştum oysa, benzetmenle kalbimden,
Kaybolsam bile, derinliğinde cümlenin,
Sana varacağım, en doğru savlarla.
*
Öznesi sensin, bu gece de şiirimin,
Pusulam oldu gecemde, tektir retoriğin,
Yitip gittim, yankısında yokluğunun,
Bir hatiptin sen, en güzel vaadi sunan.
*
Kapadım kulağımı, tüm gürültülere,
Ne engelleri umursadım, ne aldırmazlığı,
Kutsaldı bence, sana çıkan her anlam,
Getirmeliydim sana, en canlı sözleri.
*
Kalbime işleyen, bir istiare yokluğun,
Sesindeki ahengi, fısıldardı rüzgârın,
Gecelerce aradım seni, her mecazda,
Bir anda sustu oysa, şimdi sözlerin.
*
Vurmuştun beni, kinayenle kalbimden,
Bu yüzden mi kayboldum, ey belagatim?
Sana varmak için, sessizliği mi yensem?
Varken bu gidişi, sözlerinde dinlenmek.
*
Bitmeden önce bu şiirim, gel ilhamım,
Sönüp gitmeden gel, içimdeki alevim,
Uzat elini de, kaybolmadan sanatım,
Bir dize söyle son, gel de döneceğim.
*
Sen değil miydin bana, en güzel şiirim diyen?
Ne olur gel, rüyamda son bir kez seslen.