Solmayan Baharım Şiiri - Güven Tekin

Geçti yıllar bilinmez içinde,
Bazen iyi, bazen de kötü.
Teraziye koyarsan yorgun yıllar ağır basar,
Kimseye ömrüm boyunca yaranamadım.

​Ne yaptıysam dışlandım,
Hep itilen, hor görülen oldum.
Kimse candan sevmedi beni,
Bir annem severdi...

​O da yok artık, rahmetli oldu.
"Şimdi kim neden sevsin?" diyecektim,
Karşıma birisi geldi bir anda;
Güvendim, kendimi teslim ettim.

​Kolay kolay teslim olmayan ben,
Ona ilk bakışta kendimi bıraktım.
Şu an mutluyum, o kişiyle evlendim;
Umutlarım tekrar yeşerdi onunla.

​Gönlüme bahar geldi onunla,
Solmayan, hep yeşil kalan bir bahar.
Sabrettim yıllarca ben,
Allah'ım sonunda nasip eyledi.

​Şimdi yüreğimde bir ateş kaldı,
O da evlatlarım, iki gözüm kaldı.
Onun da evlatlarına özlemi vardı,
İkimiz birbirimizin yaralarını sardık.

​Allah'a şükür, aramıza kimse giremez,
Şu anda arkamda dağ gibi duruyor.
Çok zor günlerden geçtik,
Ama sonunda mutluluğu bulduk.