Sokakta mazi Şiiri - Servet Balıbey

Kapının eşiği,
Bir çift basamak...
ruhumu misafir,
Aldı balkoncuk.
Sokakta koşturan, sessizlik
Anlat?
Nerde eve girmez, o mutlu çocuk.

Gölgenin düştüğü,
Sokağın dibi...
Gürültülü mutlu,
Serin yuvaydın.
Tellere takılan,
uçurtmam söyle!
Kaç defa hüzünle sana bakındım.

Kiraz ağacının,
nazik dalları;
Kırılan sizmiydiniz,
bacağımmıydı.
Bir telaşı vardı ki,
tüm çocukların,
Ağaçtan düşünce, ölecem sandım.

Uzaktan görünüp,
Gelen babacığım.
Hangi tatlı dille
Anlatsam seni.
Penceren bakıp,
Çağıran annem,;
"Yeter artık oğlum bağırtma beni".