kimse çağırmadı beni
rüzgar bile dönmedi geri
bir bank da unuttular adımı
kar örttü sesimi sessizce deri ,deri
sokak lambası titrerken
üşüdü gölgesi bile
bir parça ben kaldı içimde
geri dönmeyen biriyle
çağrılmadım ama kırılmadım
sadece yavaşça sustum
yalnızlık, kar gibi yağdı içime
ve ben sessizce beyaza gömüldü
Kayıt Tarihi : 22.3.2026 11:38:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
beğeni ile okudum
dilinize sağlık
TÜM YORUMLAR (1)