Sobe Şiiri - Adnan Hacıgümüş

ince bir tezhip ile
meşgul iken güneş bahçelerde
tek bir dilek ile kapatıp gözlerimi
sağım solum
önüm arkam sen diye diye
sobe oynuyoruz seninle fikrimce
çıkıp sobelersin de belki beni
gene buluşuruz ümidiyle

geçip hasetinden
yokluğuna memnun çiçeklerin içinden
ağaçların ardında bıraktığımız
sarmaş dolaş anılarımız içinde
sobelerim de seni
gülüşürüz diye belki yine
eskisi gibi