Siz hiç gece yarıları kalkıp, soğuk duvarlara şiirler yazdınız mı?
Ünlemi çakıp köşe başlarına, nokta ile virgülü astınız mı?
Beyaz önlüklerin arasından sızan o sönük ışığa sığındınız mı?
Burada zaman, paslı bir iğne ucu gibi batıyor tenime her an.
Zihnimde parazitli bir radyo çalıyor, sesi hiç dinmeyen bir isyan.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta