Bebek adımlarıyla ilerliyordum hayatın kaldırımlarında
Üzerimde annemden kalma umut
Babamdan kalma acılar
Hasret saçlarımda ağlıyordu
Dilimle dudaklarım arasında öldürdüğüm sözcükler
Bakıyordu griye çalan mavi gözlerimin içine
Güçsüz ve fersizdi ayak bileklerim
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta