Şizofren Duygularla Şiiri - Melik Kaya

Dün bıraktığım yerden, yine başlasın oyun
Masallar diyarında, güttüğüm onca koyun

Ben yine gece giderken ,yıldızların seyrine
Bitmeyen bu bilmece, yine girdi beynime

Günlerden Cumartesi bak bayrama ne kalmış
Densiz hırsızın biri Mozart tan beste çalmış

Tükenmişken şarkılar , nameler hep tutarsız
Cebimi boşaltanlar , gülecek kadar arsız

Devir devri ahlaksız , şaklabanların devri
Tilkiler ağa olmuş, çakallarsa efendi

Gülmek için bahane , arıyordun al işte
Kör bir köpek bekliyor , az ilerde inişte

Dolamışken kuyruğunu, sarayın sütununa
Benden bişey kalmadı, ne yazık ki yarına

Bir çörek istiyorum , pastalar vede kekler
Gökten yere iniyor birer birer melekler

Unutulmuş duygular, bastırıyor aniden
Cüceler koşuşuyor , çıkıyorlar heryerden

Mavi olan gökyüzü birden dile geliyor
Bulutlardan yerlere ,notalar devriliyor

Eski bir külhanbeyi , oturmuş salacakta
Yüz yıllık mezar taşı , hala dimdik ayakta

Utanmıyor gafil , asıl annesi toprak
Ustalığa soyunmuş yeni yetme bir çırak

Yükledim tüm odunları , sırtıma gidiyorum
Senden bende ne varsa , topladım gidiyorum

İlerlerde bir yerde ak sakallı bir dede
Ağlıyor ah vatanım , eski yurdum nerede

Cellat baltasına, simsiyah bir çan takmış
Kral koca tahtını , soytarıya bırakmış

Önüm arkam sağım solum , herkes iyi saklanmış
Senden bende geriye , eksik rüyalar kalmış

Gizlemişken ruhumu , kaf dağının ardına
Herkes nasıl haberdar ,olup vardı farkına

Bir tek deli doktoru , birde ben biliyorum
Tablodaki kayıkçı , birde ben gülüyorum