Sızıntı Şiiri - Bd Arslan

SIZINTI

Soğuk bir kış günü…
Hava yağmurlu
ve karanlık.

Altı çocuklu bir aile,
iki odaya sığınmış.
En büyüğü sekiz yaşında,
diğerleri henüz yürümeye başlamış.

Çinko tavandan sızan yağmur
karışıyor küçüklerin gözyaşına.
Çocukların üstünde
ıslak yorganların ağırlığı.

Sabah olur.
Sofrada boş bir sahan.
Ekmek alacak para yok.
Umutla özlem
aynı sofraya oturuyor.

Anne yine komşunun kapısında;
yoksulluk,
yüzüne vurulmuş sessiz bir mühür.

Baba gurbette.
Çocuklar yolunu gözlüyor.

Okula gider çocuklar.
Siyah önlüklerinde yoksulluk,
beyaz yakalarında umut.

Ve baba birgün döner,
Sabah olur,
annenin gülen yüzüyle,
Ekmek ve yumurta.
Babanın hediyesi cocuklara
Bir avuç fındık
Kavuşmanın lezzeti…