Sızın Kaldı Bende Şiiri - Sadık Kocabaş

Sızın Kaldı Bende

Bir bahar akşamı çıktın karşıma,
Gözlerin görünce düştüm aşkına,
Tebessüm edince döndüm şaşkına,
Giden sen oldun, sızın kaldı bende.

Yağmurlar yağardı sizin sokakta,
Umudum büyürdü her gün durakta,
Adını sakladım dilde dudakta,
Söylenmez bir sızı, köz kaldı bende.

Sessizce yürürdük seninle yolları,
Öğrettin sevdayı, zorlu yılları,
Şimdi karlar örttü bütün dağları,
Gülüşünden kalan yaz kaldı bende.

Ne zaman bir türkü söyleyen duysam,
Dalarım dünlere, tellere vursam,
Seninle olmayan hayaller kursam,
Sönmeyen bir ateş, naz kaldı bende.

Su gibi akıp da geçti seneler,
Saçlarıma düştü beyaz geceler,
“Ayrıldık” deyince sustu heceler,
Yarım kalan niyaz kaldı bende.

Sevda denilen şey biraz da yara,
Kimi gün beyaza, kimi gün kara,
Sen çoktan gitmişsin başka diyara,
Yaşanmış bir ömür, az kaldı bende.