Yıktığın umutlar gönül evimin direkleriydi.
En azından şimdiki hâlimden pek iyiydim.
Seni yazmak zihnimin en özgür bilekleriydi.
Sen, esâretle kaplı kalemin özgün dilekleriydin.
Gidişin, masumiyetime en büyük nazardır.
Ne zaman masumlaşsam seni yazardım.
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta