Rûhumda açtı zernigâr aşkın derûnî oldu bir yara,
Kim merhem eyler bilmem artık, bu nihân âh u zâra. Mahkûmum ol şûh-i cefâya, çâre yok sabr ü sükût, Çekmek düşer bu derdi cân; itmez gönül hiç ihtiyâra.
Şeb boyu süzüldü dîdeden yaş, söyledi hâlim dile,
Söz bitti artık; sükût kaldı aşk önünde tek çâreye. Bahtımda yazılmış ise elbet bu ateş ile yanmak,
Şikâyet etmez Bâkî-veş gönül, bu yazgıdaki yâra.
2024
Kayıt Tarihi : 17.1.2026 22:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!