Siyaset i Devran Şiiri - Sadık Kocabaş

:SİYASET-İ DEVRAN:
Meydanlar dolalı boş vaatlerle,
Nutuklar yalanmış Kemal Ağam.
Kurtlar sofrasında bin bir hileyle,
Kuzular talanmış Kemal Ağam.

Koltuklar kapılmış, mühürler paslı,
Milletin hikâyesi her daim yaslı,
Meclis dedikleri bir garip faslı,
Gericilik kalanmış Kemal Ağam.

Vatanın tapusu bölük pörçüktür,
Dünkü dilsizlerin dili sürçüktür,
Makamda oturan cüceler küçüktür,
Gözler hep dolanmış Kemal Ağam.

Vekiller unutmuş geldiği yeri,
Asili sürünür, beyi serseri,
Tersine dönerken devlet çarkları,
İşimiz yalanmış Kemal Ağam.

Atatürk ismini dilden düşüren,
Kendi kazanında haram pişiren,
Yolsuzluk yükünü dağdan aşıran,
Haramla belenmiş Kemal Ağam.

Doların önünde eğilir başlar,
Fakir sofrasında ekmekten taşlar,
Gözyaşı dökse de kalemli kaşlar,
Yüreği taşlanmış Kemal Ağam.

Bayrağı bez sayan zihniyet türedi,
Haramzade olan hakkı kürüdü,
Zulmün ordusu üstümüze yürüdü,
Hukuklar nallanmış Kemal Ağam.

Gençlerin umudu gurbet elinde,
Çiftçinin feryadı yanık dilinde,
Bir kuru ekmeğin ince belinde,
Ümitler sallanmış Kemal Ağam.

Hak diyen dillerin sesini kestiler,
Korku rüzgârıyla her gün estiler,
Sanki bu millete canından küstüler,
Ömürler pullanmış Kemal Ağam.

Sandıkta verilen sözler unutulur,
Garibanın boğazı her gün kurutulur,
Devletin malıyla cepler avutulur,
Haysiyet çullanmış Kemal Ağam.

Ecdadım ocaktır, yolum mürşittir,
Bizde her bir can hakkıyla eşittir,
Bu düzen bozuktur, sanma reşittir,
Vicdanlar kirlenmiş Kemal Ağam.

Sırtımızdan inmez bin bir tane yük,
Açılan yaralar her gün daha büyük,
Adalet denilen koca bir höyük,
Altında dellenmiş Kemal Ağam.

Siyaset pazarında namus satılır,
Doğru konuşanın zindana atılır,
Aşımıza katran, zehir katılır,
Baharımız kışlanmış Kemal Ağam.

Sadık’ım susarsa taşlar dile gelir,
Bu kokuşmuş düzen elbet son bulur,
Zalimin zulmü de kendine kalır,
Kalemsiz Şair mimlenmiş Kemal Ağam