Siyah tuvalin beyaz süsleri,
Sessizliğiyle sararken beni;
Soğuk tütün dumanı peşinde,
Görürüm; uzayan gölge mi?
Çoğu göz karanlığa kapanmış,
Tuvalin rengi düşlere dalmış.
Açık gözlerse tuvalde kalmış;
Aranmış, her izde suret yaratmış.
Her surette bulurken kendini,
Bir korku, umut dolu gözleri...
Yaşamın çizgilerini düş edip
Uzaklaşmış, bir duman daha çekip.
Kayıt Tarihi : 10.04.2026 02:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!