4 Ekim 2007 - İzmir/Konak
Güneş ve ay gibiydik biz seninle,
Sen başkasını görmek için doğardın.
Ben bütün şehrin yalnızlığında uyanık kalır,
Bütün gece seni düşlerdim.
Yıldız ve deniz gibiydik biz seninle,
Sen gökyüzünde parlardın.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta